Mijn lieve familie
Mijn familie is als een software-update. Elke keer dat ik ze zie, denk ik: "Nu even niet."
Donkere humor is het soort humor dat lacht met de dingen waar je eigenlijk van zou moeten huilen. Het is de komedie van het ongemakkelijke, een knipoog naar alles wat we liever vermijden. Denk aan grappen over ongeluk, mislukking of de dood—dingen die ons normaal gesproken benauwen. Maar door erom te lachen, maken we het dragelijker. Het is een manier om de absurditeit van het leven te erkennen: soms is het of huilen, of gniffelen met zwarte koffie erbij. Donkere humor is dus niet hardvochtig, maar juist een slimme manier om met het zware te leven.
Mijn familie is als een software-update. Elke keer dat ik ze zie, denk ik: "Nu even niet."
Mijn dochter vroeg me hoe sterren sterven. "Meestal door een overdosis," zei ik.
De beste manier om een stressbal te gebruiken is door hem naar de laatste persoon te gooien die je van streek heeft gemaakt.
Ik heb gehoord dat drie op de vijf mensen lijden aan een chronische ziekte. Betekent dit dat twee op de vijf mensen ervan genieten?
Hoe komt het dat mensen van je houden als je een nier doneert, maar dat als je er vijf doneert, ze de politie bellen?
Je weet dat je niet aardig gevonden wordt als je iedere keer dat ze een groepsfoto maken de camera in handen krijgt.
Mijn laatste date met mijn ex-vriendin verliep vreselijk. Het leek wel alsof ze de tweejarige verjaardag van het moment dat ze me dumpte niet wilde vieren!
Ken je de uitdrukking "Wat de een weggooit, is de ander zijn schat"? Het is een prachtig gezegde, maar een vreselijke manier om erachter te komen dat je geadopteerd bent.
Ik was in onze tuin aan het graven en vond een kist vol gouden munten. Ik wilde meteen naar huis rennen om het aan mijn vrouw te vertellen. Toen herinnerde ik me waarom ik in onze tuin aan het graven was.